Η Γάτα διάβασε τη δήλωση του Κωστή Χατζηδάκη για «κράτος φιλικό στον πολίτη» και της έπεσε το αφτί από τα γέλια. Για μια στιγμή νόμιζε πως μπέρδεψε τις λέξεις. Γιατί το κράτος που ζούμε δεν είναι απλώς αφιλόξενο, είναι από τα πιο εχθρικά που μπορείς να συναντήσεις χωρίς να περάσεις σύνορα.
Άκου «φιλικό»!!!!! Μοιάζει με εκείνον τον φίλο που σε παίρνει τηλέφωνο μόνο όταν έρθει ο λογαριασμός, αλλά έχει το θράσος να σου λέει κιόλας ότι το κάνει για το καλό σου. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για μια απλή σχέση, μιλάμε για μια μονόπλευρη αγάπη. Εσύ δίνεις, το κράτος παίρνει, και στο τέλος σου ζητά να πεις κι ευχαριστώ.
Η Γάτα σκέφτεται πως φίλος που σε γδύνει με τέτοια συνέπεια δεν είναι απλώς φίλος, είναι επαγγελματίας με πρόγραμμα και στόχους. Και το πιο εντυπωσιακό; Δεν χάνει ποτέ ραντεβού μαζί σου, ειδικά όταν πρόκειται να σου πάρει κάτι ακόμα.
Τελικά, ίσως το κράτος να είναι πράγματι «φιλικό». Απλώς είναι από εκείνους τους φίλους που, αν τους κρατήσεις πολύ κοντά, στο τέλος σε αφήνουν και χωρίς φίλους και χωρίς πορτοφόλι.
