Επιτέλους, ο Συνοριακός Σταθμός Κήπων μπαίνει σε «ριζική αναβάθμιση». Ύστερα από χρόνια ταλαιπωρίας, ουρών που ξεκινούσαν από τον Έβρο και έφταναν μέχρι τη Δράμα, ύστερα από ξεχαρβαλωμένα κτίρια, απελπισμένους ταξιδιώτες και φορτηγά που έλιωναν στο καύσωνα, η Πολιτεία αποφάσισε να ανακαλύψει ότι ναι, υπάρχει πρόβλημα. Σε έναν από τους πιο σημαντικούς σταθμούς της χώρας.
Δηλαδή στο σημείο που, αντί να δείχνεις σε έναν ξένο μια εικόνα σοβαρότητας, του δείχνεις την πιο ξεφτιλισμένη βιτρίνα και αντί για είσοδο σε κράτος μέλος, ένα πανηγύρι με μπαλώματα, κοντέινερ και νεύρα.
Το τελωνείο των Κήπων είναι ντροπή. Ήταν ντροπή χτες, είναι ντροπή σήμερα, και φοβάμαι ότι θα παραμείνει ντροπή και αύριο, απλώς με καλύτερο φωτισμό και καινούρια ταμπέλα. Η ουρά, η ταλαιπωρία, η αργοπορία θα μείνουν εκεί. Γιατί δεν είναι θέμα τσιμέντου, αλλά νοοτροπίας. Και αυτή δεν αλλάζει ούτε με κονδύλια, ούτε με υπογραφές, ούτε με λαμπρές ανακοινώσεις.
Ο Κήπος είναι αχούρι. Και μέχρι να σταματήσουμε να τον φτιάχνουμε «για να δείχνει ωραίος» αντί «για να λειτουργεί», θα παραμείνει το ίδιο. Το πιο αθλιότατο τελωνείο της χώρας.
