Την ώρα που ο Έβρος αιμορραγεί πληθυσμιακά και η επαρχία βυθίζεται στη σιωπή, μια παρέα στο Ορμένιο αρνείται να παραδώσει τα όπλα. Η ήττα με 2-5 από τον Ατρόμητο Ασπρονερίου στην αυλαία του πρωταθλήματος είναι η μικρότερη δυνατή είδηση. Η πραγματική είδηση κρύβεται στο γεγονός ότι αυτοί οι «Ακρίτες» επιμένουν να δηλώνουν παρόντες στο βορειότερο σημείο της χώρας, εκεί όπου το «μένω στο χωριό μου» αποτελεί από μόνο του πράξη αντίστασης.
Η διοίκηση απονέμει τα εύσημα σε προπονητή και ποδοσφαιριστές, όχι μόνο για τις επιδόσεις τους, αλλά για το πείσμα τους να αποτελούν το τελευταίο οχυρό κόντρα στην ερημοποίηση. Το «καλό καλοκαίρι» που απευθύνουν σε όλη την κατηγορία δεν είναι τυπική ευχή, αλλά μια υπόσχεση επιστροφής.
Γιατί στο Ορμένιο, το ποδόσφαιρο είναι ο τρόπος τους να λένε πως είναι ακόμα εδώ.
