Το πρόσφατο περιστατικό τραυματισμού τουρίστριας στο Ηράκλειο, η οποία σκόνταψε σε λακκούβα πεζοδρομίου και τραυματίστηκε σοβαρά, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα πρόβλημα-μάστιγα για τους δημόσιους χώρους. Πρόκειται για ένα έργο που παίζεται σε επανάληψη εδώ και δεκαετίες, με τις φθορές στο οδικό δίκτυο και τα πεζοδρόμια να αποτελούν σταθερή απειλή για την καθημερινή ασφάλεια.
Στην Αλεξανδρούπολη, αντίστοιχο περιστατικό πριν από λίγους μήνες οδήγησε στον σοβαρό τραυματισμό γυναίκας που έσπασε το χέρι της, αποδεικνύοντας ότι το ζήτημα δεν είναι τοπικό, αλλά εθνικό. Σε ολόκληρη τη χώρα, τα κακοσυντηρημένα πεζοδρόμια και οι «κρατήρες» των δρόμων έχουν εξελιχθεί σε μόνιμα αξιοθέατα, τα οποία οι δήμοι παρακολουθούν με μια σχεδόν φιλοσοφική απάθεια.
Η κατάσταση αυτή πηγάζει από χρόνιες αδυναμίες στη συντήρηση των υποδομών, την παλαιότητα των δικτύων και τις δαιδαλώδεις διαδικασίες χρηματοδότησης. Ωστόσο, το πρόβλημα δεν είναι πάντα η έλλειψη πόρων, αλλά η πλήρης απουσία λογοδοσίας.
Οι όποιες παρεμβάσεις περιορίζονται σε πρόχειρα μπαλώματα, όπου η προσωρινή λύση βαφτίζεται μόνιμη και η ευθύνη μετακινείται ταχύτερα από ό,τι επισκευάζεται μια λακκούβα.
Όσο οι αρμόδιοι οχυρώνονται πίσω από τη γραφειοκρατία και τις αλληλοεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητες, η εικόνα της χώρας θα παραμένει ίδια και… απαράλλακτη.
