Η πολιτική εκπροσώπηση της περιοχής, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, οφείλει να θέσει στο επίκεντρο την παραγωγική ανασυγκρότηση, την απασχόληση και τη συγκράτηση του πληθυσμού, αντί να περιορίζεται στη διεκδίκηση νέων πανεπιστημιακών σχολών.
Του Χρήστου Κουπελίδη, Οικονομολόγου – Συμβούλου Στρατηγικής και Ανάπτυξης
Στη δημόσια συζήτηση για τον Βόρειο Έβρο επανέρχεται συχνά η ίδια αντίληψη: η εγκατάσταση μιας υπηρεσίας, η δημιουργία μιας σχολής ή η ίδρυση ενός νέου φορέα αντιμετωπίζονται ως καθοριστικές αναπτυξιακές παρεμβάσεις. Οι πολιτικοί εκπρόσωποι της περιοχής, από όλες τις παρατάξεις, οφείλουν να επανεξετάσουν αυτή την προσέγγιση. Η αξία κάθε διεκδίκησης κρίνεται από τη συμβολή της στην παραγωγή, στην απασχόληση και στη μόνιμη εγκατάσταση ανθρώπων.
Η πανεπιστημιακή παρουσία έχει αναμφισβήτητη εκπαιδευτική, επιστημονική και οικονομική σημασία. Ωστόσο, η τοπική δαπάνη των φοιτητών και η λειτουργία ενός ιδρύματος δεν αρκούν για να συγκροτήσουν μια ανθεκτική περιφερειακή οικονομία. Η βαθύτερη αναπτυξιακή επίδραση προκύπτει όταν η γνώση μετατρέπεται σε καινοτομία, επιχειρηματική δραστηριότητα και εξειδικευμένες θέσεις εργασίας.
Αρκετά με τη λογική «κάθε πόλη και μια σχολή». Η πρόταση για την ίδρυση νέου πανεπιστημίου προϋποθέτει τεκμηριωμένη ακαδημαϊκή σκοπιμότητα, εξασφαλισμένη πολυετή χρηματοδότηση και μελέτη βιωσιμότητας.. Απαιτεί επίσης εκτίμηση της φοιτητικής ζήτησης, λαμβάνοντας υπόψη τη δημογραφική εξέλιξη, τη συγκέντρωση πληθυσμού στα μεγάλα αστικά κέντρα και τη διεύρυνση των επιλογών σπουδών. Η αδειοδότηση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων αποτελεί πρόσθετη παράμετρο αυτού του σχεδιασμού.
Για τον Βόρειο Έβρο, η προτεραιότητα πρέπει να είναι η διαμόρφωση ενός συνεκτικού παραγωγικού σχεδίου. Η αγροτική παραγωγή χρειάζεται μεγαλύτερη σύνδεση με τη μεταποίηση, την τυποποίηση και τις εξαγωγές, ώστε μεγαλύτερο μέρος της προστιθέμενης αξίας να παραμένει στην περιοχή. Τα υφιστάμενα τμήματα του ΔΠΘ στην Ορεστιάδα προσφέρουν σχετική επιστημονική βάση, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί μέσα από εφαρμοσμένη έρευνα και οργανωμένες συνεργασίες με επιχειρήσεις και συνεταιρισμούς.
Παράλληλα, χρειάζεται στοχευμένο πλαίσιο προσέλκυσης επενδύσεων: διαθέσιμη επιχειρηματική γη, επαρκείς υποδομές, προβλέψιμες διαδικασίες και χρηματοδοτικά εργαλεία προσαρμοσμένα στις δυσκολίες της παραμεθορίου. Τα κίνητρα πρέπει να συνδέονται με συγκεκριμένες επενδυτικές δαπάνες, διατηρήσιμες θέσεις εργασίας και μακροχρόνια λειτουργία των επιχειρήσεων.
Η εγκατάσταση εργαζομένων και οικογενειών προϋποθέτει επίσης πρόσβαση σε κατοικία, υπηρεσίες υγείας, παιδική φροντίδα και αξιόπιστες μετακινήσεις. Η οικονομική και η δημογραφική πολιτική χρειάζονται κοινό σχεδιασμό.
Αυτό προϋποθέτει κοινό πλαίσιο διεκδίκησης από τους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς εκπροσώπους, με ιεράρχηση έργων, εξασφαλισμένους πόρους, αρμοδιότητες και ετήσιο απολογισμό. Η αποτελεσματικότητα πρέπει να αποτιμάται σε ιδιωτικές επενδύσεις, παραγωγικότητα, εισόδημα και πληθυσμό.
Ο Βόρειος Έβρος χρειάζεται μια οικονομία ικανή να στηρίζει την κοινωνία του σε βάθος χρόνου. Η επιτυχία θα κριθεί από τις επιχειρήσεις που θα επενδύσουν, τις σταθερές θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν και τους ανθρώπους που θα επιλέξουν να χτίσουν εδώ τη ζωή τους.
Αυτή είναι η ευθύνη της πολιτικής εκπροσώπησης και το ουσιαστικό μέτρο αξιολόγησής της.