Η δημογραφική κατάρρευση του Έβρου αποτυπώνεται με τον πιο σκληρό τρόπο και στο Πύθιο με τους αριθμούς να σοκάρουν. Ένας τόπος που κάποτε έσφυζε από ζωή με 3.000 κατοίκους, σήμερα έχει απομείνει με μόλις 170. Παρά την τρομακτική αυτή συρρίκνωση, οι λιγοστοί ακρίτες αρνούνται να συμβιβαστούν με τη λήθη και την κρατική εγκατάλειψη.
Το άλλοτε αποκαλούμενο «Μικρό Παρίσι» της περιοχής βιώνει στο πετσί του τις συνέπειες της οικονομικής και δημογραφικής συρρίκνωσης. Όμως η ψυχή των ανθρώπων στην καρδιά του Κεντρικού Έβρου παραμένει όρθια, υψώνοντας το ανάστημά της απέναντι στην αδιαφορία των κέντρων αποφάσεων.
Μια τεράστια γαλανόλευκη, που καλύπτει την πρόσοψη του κοινοτικού κτιρίου, στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. Για τους εναπομείναντες κατοίκους, η σημαία αυτή δεν αποτελεί ένα τυπικό σύμβολο, αλλά μια ζωντανή πράξη αντίστασης στην απομόνωση.
