Αφού μελετήσαμε το βίντεο (όλα τα λεφτά) που ανήρτησε στο προσωπικό της προφιλ και ακούσαμε τα «άπταιστα» ελληνικά της κυρίας υπουργού να δίνουν ρεσιτάλ λαϊκισμού, καταλάβαμε επιτέλους τι έλειπε από το ΕΣΥ: η καθαρή, ανόθευτη ποίηση και η επαρχιακή επιθεώρηση.
Η κυρία Αγαπηδάκη επισκέφτηκε στον Έβρο με ύφος έμπειρης πρωταγωνίστριας και μοίρασε το απόλυτο πακέτο: αγκαλιές, στοργή, κουράγιο, θεϊκές παραινέσεις..
«Αγάπησε τον Έβρο», είπε. Λογικό, με τέτοιο επίθετο, πώς να μην αγαπάει εύκολα; Μόνο που ο Έβρος δεν έχει ανάγκη από τουριστική θερινή καμπάνια αγάπης, αλλά από γιατρούς, νοσηλευτές και δομές υγείας που δεν καταρρέουν.
Τη βλέπεις να πιάνει τον πολίτη, να τον ταρακουνάει με ύφος «ήρθε ο σωτήρας σου» και να του πετάει την ατάκα-μαχαιριά: «Έδωσες χέρι, θα πας στο γιατρό!». Τι δημοκρατική διαπραγμάτευση.

Με ύφος πατρικό, τρυφερό και απόλυτα στημένο για Όσκαρ εναλλακτικής πολιτικής επικοινωνίας, η κ. υπουργός το τερμάτισε. Μοίρασε «νεύρο, αγάπη μου», θυμήθηκε τα παλικάρια και τις κόρες και μας απέδειξε ότι το μόνο φάρμακο που χρειαζόμαστε είναι μια γερή δόση τηλεοπτικού λυρισμού!
Κυρία Αγαπηδάκη, μας συγκινήσατε.
