Είναι καλοκαίρι και οι περισσότεροι από εμάς βρισκόμαστε σε μια παραλία, σε ένα νησί, απολαμβάνοντας τον ήλιο, τη θάλασσα, τις διακοπές, μια καθημερινότητα που τουλάχιστον για λίγες ώρες, μοιάζει αυτονόητη.
Την ίδια στιγμή, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, άνθρωποι ψάχνουν κάτω από τα συντρίμμια για τους δικούς τους. Πίσω από τους νεκρούς, τους τραυματίες και τις κατεστραμμένες υποδομές, από το σεισμό στην Κολομβία, υπάρχουν άνθρωποι που μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έχασαν το σπίτι τους, έναν άνθρωπό τους, την αίσθηση ότι η ζωή τους έχει μια συνέχεια.
Κάποιοι κοιμούνται έξω. Κάποιοι περιμένουν να μάθουν αν οι δικοί τους άνθρωποι ζουν. Κάποιοι δεν έχουν πρόσβαση σε νοσοκομεία, νερό ή βασικές υπηρεσίες.
Η καταστροφή μπορεί να συμβαίνει στην άλλη άκρη του κόσμου, αλλά οι άνθρωποι που βρίσκονται μέσα της έχουν ακριβώς τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους φόβους και την ίδια ανάγκη για ζωή με όλους μας.
Η αλληλεγγύη δεν σημαίνει να σταματήσουμε να ζούμε, να κάνουμε διακοπές ή να χαρούμε το καλοκαίρι μας. Σημαίνει, μέσα στην προσωπική μας ασφάλεια, να μην ξεχνάμε εκείνους που αυτή τη στιγμή δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη.
Η Γάτα
