Η Γάτα παρακολουθεί, άλλη μια καλοστημένη παράσταση στον ελληνικό δρόμο, εκεί όπου η άσφαλτος γίνεται κόκκινο χαλί και οι επώνυμοι νιώθουν πως η τροχαία είναι κάτι σαν κομπάρσος που μπαίνει μόνο για να γεμίσει το κάδρο.
Η υπόθεση της Δήμητρας Ματσούκα ήρθε απλώς να επιβεβαιώσει ότι το σενάριο δεν αλλάζει. Λίγη ταχύτητα παραπάνω, λίγο ποτό, λίγο «έλα μωρέ, σιγά τώρα», και η χώρα αναστενάζει καθώς οι κάμερες τρεμοπαίζουν σαν να ντρέπονται κι αυτές για αυτά που βλέπουν.
Στη Βουλιαγμένη λοιπόν, εκεί όπου οι δρόμοι λάμπουν περισσότερο από τις προθέσεις μας, η γνωστή ηθοποιός αποφάσισε να ταξιδέψει χωρίς πινακίδες, χωρίς δίπλωμα και με την ταχύτητα να σφυρίζει σαν να πρωταγωνιστούσε σε σκηνή καταδίωξης. Οι μετρήσεις στο αλκοτέστ έκαναν το υπόλοιπο casting, επιβεβαιώνοντας πως η βραδιά της ήταν πιο «ανεβασμένη» απ’ όσο επιτρέπει ο ΚΟΚ. Κι όμως, όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό, κανείς δεν φαίνεται να εκπλήσσεται πια. Σαν να έχουμε όλοι συνηθίσει το ίδιο μοτίβο, μια διαρκή επανάληψη όπου οι επώνυμοι γράφουν τον νόμο όπως γράφουν τις συνεντεύξεις τους. Με άνεση, αυτοπεποίθηση και μια αδιόρατη πεποίθηση ότι τίποτα πραγματικά σοβαρό δεν θα συμβεί.
Κι ενώ η αυτόφωρη διαδικασία κύλησε όπως προβλέπεται, ο μέσος Έλληνας οδηγός συνεχίζει να πιστεύει πως τα πρόστιμα, οι κάμερες και οι έλεγχοι αφορούν πάντοτε τους άλλους. Η Γάτα, παρακολουθώντας αυτό το θέατρο του παραλόγου, αναρωτιέται αν κάποτε θα μάθουμε να οδηγούμε χωρίς να χρειάζεται να δοκιμάζουμε τα αντανακλαστικά της τύχης μας. Μέχρι τότε, οι επώνυμοι θα συνεχίζουν να μας προσφέρουν υλικό για ρεπορτάζ, κι εμείς θα κάνουμε πως πέφτουμε από τα σύννεφα, παρότι εδώ και χρόνια έχουμε στήσει ολόκληρο οικισμό εκεί πάνω.
