Μια και το τελευταίο διάστημα όλο για γέφυρες ακούμε, πάμε μια βόλτα λίγο πιο δίπλα. 30 χιλιόμετρα από το Διδυμότειχο.
Στο Διδυμότειχο η κεντρική γέφυρα, αυτή πάνω στον Ερυθροπόταμο που ενώνει την πόλη, βγήκε επικίνδυνη. Ήρθαν οι καθηγητές από το ΕΜΠ, την είδαν από κοντά και είπαν το αυτονόητο: κλείστε την, τώρα.
Μιλάμε για γέφυρα που χτίστηκε το ’60-’62. Και από τότε, όπως το παραδέχονται και οι ίδιοι, δεν είδε ποτέ σοβαρή συντήρηση. Εβδομήντα χρόνια στον αυτόματο πιλότο. Τώρα μας λένε ότι μπορεί να μείνει κλειστή και έναν χρόνο. Και για να μην ξεχνιόμαστε, η άλλη γέφυρα, των Κοιμητηρίων, είναι κλειστή από το 2019. Με λίγα λόγια, η πόλη κινδυνεύει να κοπεί στα δύο με γέφυρα 60 ετών.
Και 20 λεπτά πιο πέρα. Αδριανούπολη.
Αυτή που βλέπετε στη φωτογραφία είναι η γέφυρα πάνω από τον Έβρο. Η περίφημη γέφυρα Μεριτς. Φτιαγμένη από το 1842 μέχρι το 1847, επί Σουλτάνου Αμπντουλμετζίτ, 263 μέτρα, με δώδεκα πέτρινες καμάρες.
Και στέκει εκεί. Όπως τη βλέπετε. Περνάνε από πάνω νταλίκες, λεωφορεία, Ι.Χ., άμαξες με άλογα για τους τουρίστες, χιλιάδες πεζοί κάθε μέρα. Χωρίς να χρειάστηκε να πάει το Μετσόβιο να την κλείσει, χωρίς έκτακτες ημερίδες στο Νομαρχείο, χωρίς «καινοτόμα έργα καταγραφής».
Αυτή είναι η διαφορά των γεφυρών. Τόσο απλά.