Από τη στιγμή που τα ηλεκτρικά πατίνια έκαναν την εμφάνισή τους στους δρόμους της Αλεξανδρούπολης και γενικότερα της Ελλάδας, άλλαξαν τον τρόπο που πολλοί βλέπουν τις μετακινήσεις μέσα στην πόλη. Έγιναν το σύμβολο της γρήγορης, οικονομικής και ας το παραδεχτούμε, πιο «cool» μετακίνησης. Ειδικά για τους νέους, αποτελούν ένα ελκυστικό μέσο που τους γλιτώνει από την ταλαιπωρία ή την αναζήτηση θέσης στάθμευσης.
Είναι ευέλικτα, αθόρυβα και επιτρέπουν στον χρήστη να περάσει μέσα από στενά, να παρακάμψει την κίνηση και να φτάσει στον προορισμό του χωρίς καθυστέρηση. Για μικρές αποστάσεις, είναι πραγματικά ιδανικά. Από το σπίτι στη σχολή ή στη δουλειά, για μια βόλτα στην παραλία ή ένα καφέ στο κέντρο, προσφέρουν μια εύκολη και σχετικά οικολογική λύση.
Ωστόσο, η άνεση που προσφέρουν συχνά επισκιάζει τους κινδύνους που κρύβουν. Και δεν είναι λίγοι. Η έλλειψη υποδομών, όπως ειδικές λωρίδες κυκλοφορίας ή επαρκής φωτισμός, καθιστά τη χρήση τους ιδιαίτερα επικίνδυνη. Οι περισσότεροι χρήστες κινούνται στους ίδιους δρόμους με τα αυτοκίνητα, ανάμεσα σε λεωφορεία και μηχανές, χωρίς να έχουν καμία ουσιαστική προστασία. Μία απλή λακκούβα, ένα φρενάρισμα πανικού ή ένας οδηγός που δεν τους είδε εγκαίρως αρκούν για να προκαλέσουν σοβαρό ατύχημα. Και τα στατιστικά των τελευταίων χρόνων το αποδεικνύουν.
Τα περιστατικά τραυματισμών από ηλεκτρικά πατίνια αυξάνονται σταθερά, με πολλά από αυτά να αφορούν νέους ανθρώπους. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως, ίσως δεν είναι η έλλειψη υποδομής, αλλά η απουσία παιδείας. Οι περισσότεροι αναβάτες δεν φορούν κράνος, συχνά οδηγούν χωρίς φώτα τη νύχτα, περνούν ανάμεσα από αυτοκίνητα, ακόμη και πάνω σε πεζοδρόμια, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο τον εαυτό τους όσο και τους πεζούς.
Κάποιοι μάλιστα, μεταφέρουν συνεπιβάτες ή μιλούν στο κινητό την ώρα της οδήγησης, λες και βρίσκονται σε παιδική χαρά κι όχι σε έναν δρόμο, όπου ένα λάθος μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο. Δεν είναι λίγες οι φορές που ένα πατίνι ξεπροβάλλει ξαφνικά μπροστά σε ένα αυτοκίνητο, προκαλώντας πανικό. Υπάρχει ωστόσο και η οικολογική διάσταση, που πολλοί επικαλούνται για να δικαιολογήσουν τη χρήση τους.
Είναι αλήθεια ότι τα ηλεκτρικά πατίνια δεν εκπέμπουν ρύπους κατά τη χρήση τους, όμως η συνολική τους περιβαλλοντική επίδραση δεν είναι τόσο «πράσινη» όσο παρουσιάζεται. Η διάρκεια ζωής των μπαταριών τους είναι περιορισμένη, η απόρριψή τους δύσκολη, και συχνά καταλήγουν σε χωματερές χωρίς να ανακυκλωθούν σωστά. Έτσι, η οικολογική τους ταυτότητα αρχίζει να ξεθωριάζει.
Τα ηλεκτρικά πατίνια, επομένως, είναι ένα σύγχρονο μέσο που συνδυάζει την άνεση με τον κίνδυνο. Όσο η πόλη δεν προσαρμόζεται στις ανάγκες τους και όσο οι χρήστες δεν αντιλαμβάνονται ότι πάνω σ’ ένα πατίνι δεν είναι άτρωτοι, ο κίνδυνος θα παραμονεύει στη γωνία. Η λύση δεν είναι να τα απαγορεύσουμε, αλλά να μάθουμε να τα χρησιμοποιούμε σωστά. Με κράνος, σεβασμό στους δρόμους και επίγνωση ότι πίσω από κάθε τροχό υπάρχει ευθύνη. Γιατί η άνεση στους δρόμους δεν πρέπει ποτέ να κοστίζει σε ανθρώπινες ζωές.
Η Γάτα παρακολουθεί τα πατίνια να γλιστρούν στους δρόμους σαν να μην υπάρχει αύριο. Δεν φταίει όμως το πατίνι, φταίει το μυαλό που λείπει κάτω από το κράνος που δεν φορέθηκε ποτέ. Κι όσο η απερισκεψία οδηγεί, η Γάτα θα συνεχίσει να κάνει στην άκρη, για να μη βρεθεί κι εκείνη κάτω απ’ τους τροχούς της “άνεσης”.
