Με το χειρότερο και μακράν το πιο βαρετό παιχνίδι ολοκληρώθηκε η προσπάθεια της Εθνικής μας για πρόκριση στο Μουντιάλ του 2026. Θα είμαστε πάλι ματάκηδες. Αλλά υπάρχει μέλλον και αυτά τα παιδιά είναι που θα μας ξαναπάνε στις μεγάλες διοργανώσεις. Είναι το πεπρωμένο τους. Γράφει ο Κώστας Κετσετζόγλου.
Η συγκεκριμένη προσπάθεια πάντως κατέληξε σε μια αποτυχία που την έκανε μεγαλύτερη η απευθείας πρόκριση της Σκωτίας. Μιας ομάδας που την διαλύσαμε το καλοκαίρι, τη νικήσαμε στο Καραϊσκάκη αδιάφοροι ενώ αυτή καιγόταν και η ήττα μας στη Γλασκώβη σε ένα ματς που την πατήσαμε χαρακτηρίστηκε από τους ίδιους τους αντιπάλους ως θαύμα. Και βέβαια αποδείχτηκε αυτό που λέγαμε μετά το σοκαριστικό 0-3 με τη Δανία. Πως η Δανία ναι μεν ήταν πολύ καλή ομάδα αλλά εμείς την κάναμε να φαίνεται επιπέδου Γαλλίας και Ολλανδίας που τις αντιμετωπίσαμε με πολύ πιο αδύναμο υλικό και διεκδικούσαμε την δεύτερη θέση μέχρι το τελευταίο λεπτό του αγώνα με την Ολλανδία. Δεν ήταν τόσο δυνατή ομάδα η Δανία. Ούτε καν με την Λευκορωσία δεν έκανε δύο νίκες ενώ με την Σκωτία πήρε έναν πόντο από έξι διεκδικούμενους στην έδρα της. Και τώρα πάει στα μπαράζ και μόνο σίγουρη δεν είναι η πρόκριση της…
Ένα μεγάλο μπράβο στην Σκωτία. Έπαιξε με πάθος, ηρωισμό και κυρίως με υπευθυνότητα τρυπώντας σε όλα τα ματς το ταβάνι της. Η δική μας ομάδα με περισσότερο ταλέντο, με αντικειμενικά πολύ καλό προπονητή και με τον Ελληνικό λαό πρώτη φορά τόσο “ψημένο” και με διάθεση να στηρίξει άνευ όρων δεν είχε κανένα από τα στοιχεία που έκαναν τη διαφορά για τους Σκωτσέζους και τελικά τους έδωσαν την απευθείας πρόκριση παρότι όλοι τους έβλεπαν για τρίτους.
Θα εστιάσω στην προσωπικότητα αλλά και στην υπευθυνότητα. Το ταλέντο περισσεύει αλλά τα περισσότερα παιδιά που μπορούν να κάνουν την διαφορά δεν έχουν ακόμη διαμορφώσει ποδοσφαιρικό χαρακτήρα και κυρίως, δεν υπάρχουν οι 2-3 που θα πάρουν την ομάδα πάνω τους και θα παρασύρουν και τους άλλους όπως γινόταν από το 2002 εώς το 2014 όταν οι μισοί παίκτες ήταν ηγέτες. Φάνηκε στα κρίσιμα ματς. Δεν υπήρξε και βοήθεια από τον πάγκο. Παίκτες με εμπειρία και παραστάσεις είναι οι Μπακασέτας, Μάνταλος, Μασούρας και Κουρμπέλης. Άνω των 30 είναι και ο Σιώπης. Ένα φοβερά θετικό παιδί που τρύπησε το ταβάνι του κάνοντας υπερβατική καριέρα αλλά ξεκάθαρα συμπληρωματικός. Παιδιά που αγαπάνε την Εθνική και έχουν δώσει τα πάντα έχοντας την ατυχία να μην καταφέρουν να δώσουν το παρών σε μια μεγάλη διοργάνωση…
Αυτοί λοιπόν είναι οι πρώτοι που πρέπει να τελειώσουν από την Εθνική. Φαίνεται σκληρό αλλά η αλήθεια είναι πως πλέον οι μικροί πρέπει να βουτήξουν στα βαθιά. Όπως στα… ΟΥΚ. Να ακουστούν οι σειρήνες 3 το πρωί κι από το κρεβάτι σε δυο λεπτά να είναι στη θάλασσα. Χωρίς να έχουν μια πλάτη μεγαλύτερου να ακουμπήσουν. Να βγουν μπροστά, να αναδειχτούν οι νέοι ηγέτες από αυτή την χρυσή φουρνιά που όπως βλέπουμε με τις επιτυχίες της Ελπίδων θα έχει και συνέχεια. Δεν εννοώ μόνο τον Τζίμα που ήδη θα μπορούσε να είναι στην μεγάλη ομάδα αλλά και άλλα παιδιά που έρχονται.
Μέσα από την διαδικασία του Nations League, απέναντι στην αφρόκρεμα του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου ο Ιβάν πρέπει να φτιάξει τη νέα ομάδα. Έτσι κι αλλιώς από τους πέντε που ανέφερα κανείς δεν μπορεί να είναι αντικειμενικά βασικός στην ομάδα του άμεσου μέλλοντος. Ήδη δεν ήταν. Πρέπει λοιπόν να αναλάβουν ΟΛΕΣ τις ευθύνες οι παικταράδες της επόμενης μέρας. Αυτοί που θα παίζουν. Για να καταλάβουν πως το πρώτο στοιχείο που πρέπει να έχουν είναι η υπευθυνότητα. Για να μην ξαναδούμε γκολ Μίκι Μάους όπως στη Σκωτία ή με την Δανία. Για να μην πετάμε ευκαιρίες για γκολ επειδή μας νοιάζει ποιος θα είναι ο… σκόρερ. Για τους μικρούς τα λέω αυτά.
Οι 5 έδωσαν τα πάντα. Ευχαριστούμε πραγματικά και όχι ειρωνικά και πάμε παρακάτω. Που να παίξουν ο Μπακασέτας κι ο Μάνταλος όταν υπάρχουν Κωνσταντέλιας και Κωστούλας για το 10; Πως θα βρούμε το νέο αμυντικό χάφ όταν ακόμη παίζει ο Κουρμπέλης; Ο Μασούρας τι έχει να προσφέρει όταν υπάρχουν ο Καρέτσας κι ο Τζόλης και από πίσω 2-3 ακόμη; Μόνο την εμπειρία και την προσωπικότητα τους. Φάνηκε πως δεν μπόρεσαν να την μεταδώσουν. Δεν φταίνε αυτοί. Πάμε παρακάτω όμως…
Ο χρόνος μπορεί να γίνει ο καλύτερος φίλος αυτής της ομάδας. Ξεκινάς από τον Τζολάκη και τον Βλαχοδήμο να λες ονόματα παικτών που υπάρχουν ήδη ή έρχονται και ζαλίζεσαι. Έχουμε το καλύτερο υλικό όλων των εποχών και τον χρόνο που χρειάζεται για να ετοιμαστεί. Αρκεί να τον εκμεταλλευτεί ο Ιβάν αλλά και ο Μάκης που εκτός όλων των άλλων κινήτρων έχει κι ένα πολύ ξεχωριστό προσωπικό κίνητρο. Ο πατέρας του σήκωσε Euro κι αυτός στην πρώτη προσπάθεια πέρασε την… Λευκορωσία και αποκλείστηκε ως τρίτος. Σίγουρα θα θέλει κάτι παραπάνω για την Εθνική Ελλάδος της δικής του ΕΠΟ όμως αυτά τα πράγματα δεν έρχονται μόνα τους και δεν είναι θέμα επικοινωνίας…
Κώστας Κετσετζόγλου στο SDNA
