Η ωμή πραγματικότητα που βιώνουν οι Έλληνες ταξιδιώτες στα σύνορα του Έβρου δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό. Μια πρόσφατη μαρτυρία από επίσκεψη συμπατριωτών μας στην τουρκική Κεσσάνη, μόλις λίγα χιλιόμετρα από την ελληνική επικράτεια, αναδεικνύει το μέγεθος της εγχώριας παρακμής. Ενώ η ελληνική πλευρά παλεύει με την ακρίβεια που «καλπάζει» και υποδομές που θυμίζουν τριτοκοσμικές χώρες, η γειτονική χώρα φαίνεται να κινείται σε άλλους ρυθμούς.
Η σύγκριση στο οδικό δίκτυο είναι συντριπτική. Οι ελληνικοί δρόμοι, παρά τα ευρωπαϊκά κονδύλια που ρέουν επί δεκαετίες, παραμένουν γεμάτοι επικίνδυνες λακούβες και ελλιπή σήμανση. Αντίθετα στην τουρκική πλευρά η καθαριότητα και οι άψογες διαγραμμίσεις στους δρόμους αποτελούν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση. Είναι απορίας άξιο πώς ένα κράτος εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης καταφέρνει να διατηρεί τις πόλεις του σε τέτοια κατάσταση, την ώρα που το ελληνικό κράτος φαίνεται να «δουλεύει» κανονικά τους φορολογούμενους, προσφέροντας υποβαθμισμένες υπηρεσίες.
Στον τομέα της οικονομίας, η διαφορά είναι σοκαριστική. Με τη βενζίνη στο 1,20 ευρώ και τα βασικά αγαθά, όπως τα οπωροκηπευτικά, να πωλούνται σε τιμές που θυμίζουν άλλες εποχές, η Τουρκία φαντάζει ως καταφύγιο για την ελληνική τσέπη.
Το κερασάκι στην τούρτα είναι η τραγική καθυστέρηση στο ελληνικό τελωνείο. Ενώ οι τουρκικές αρχές διεκπεραιώνουν τις διαδικασίες ταχύτατα, η είσοδος στην Ελλάδα μετατρέπεται σε ένα δίωρο ή τρίωρο μαρτύριο, επιβεβαιώνοντας τη δυσλειτουργία ενός κρατικού μηχανισμού που αδυνατεί να εξυπηρετήσει ακόμα και τα αυτονόητα.
