Τις μέρες αυτές, που τα φώτα των γιορτών απλώνονται σαν απαλή λάμψη πάνω στην πόλη, εδώ στην ομάδα της e-gata.gr, δεν μπορούμε να αποφύγουμε εκείνη τη ζεστή παρόρμηση να κοιτάξουμε τον κόσμο με λίγο περισσότερη καλοσύνη.
Είναι παράξενο πώς η ατμόσφαιρα αλλάζει. Οι άνθρωποι βιάζονται όπως πάντα, μα ανάμεσά τους ξεφεύγουν μικρές πράξεις αγάπης που μυρίζουν αληθινή ανθρωπιά. Και ίσως, αν σταματούσαμε λίγο περισσότερο να τις προσέχουμε, θα καταλαβαίναμε πόσο μας λείπουν τον υπόλοιπο χρόνο.
Αυτές οι γιορτές δεν είναι μονάχα στολίδια και ευχές που χάνονται στον αέρα. Είναι μια υπενθύμιση πως η καλοσύνη δεν είναι διακόσμηση, αλλά ανάγκη και πως δίπλα μας υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν σιωπηλά..
Αν μπορέσουμε να τους πλησιάσουμε, να απλώσουμε ένα χέρι, ένα βλέμμα, μια μικρή φροντίδα, τότε ίσως να ανάψει μέσα μας μια φωτιά, που δεν θα σβήνει με το τέλος των γιορτών. Γιατί η αγάπη, όσο κι αν αλλάζει μορφές, παραμένει πάντα η πιο σταθερή μας πυξίδα.
Στις μέρες αυτές, ας αφήσουμε το πνεύμα της καλοσύνης να μας αγγίξει λίγο παραπάνω. Ας είμαστε άνθρωποι με την πιο βαθιά σημασία της λέξης.
ΥΓ. Γύρω μας ο κόσμος φλέγεται! Πόλεμοι, φτώχεια, δυστυχία. Κι όμως, μέσα σε όλο αυτό το σκοτάδι, υπάρχει χώρος για μια μικρή, ταπεινή ευγνωμοσύνη, γιατί σε εμάς δεν έχει χαθεί ακόμη η ασφάλεια, ούτε το ψωμί στο τραπέζι. Ας μη συνηθίσουμε τον πόνο των άλλων. Ας ευχηθούμε, αληθινά και χωρίς φανφάρες, να σωπάσουν οι οβίδες και να ξαναβρεί ο κόσμος τον ρυθμό της ειρήνης!
