Ξεκινά λοιπόν ο Δεκέμβριος με άρωμα διαγραφών. Όχι από τα social, αλλά από τα μητρώα των ελληνικών πανεπιστημίων. Περίπου 285.000 φοιτητές ετοιμάζονται να περάσουν στην Ιστορία, όχι ως απόφοιτοι, αλλά ως μνήμες ξεχασμένες στα excel του Υπουργείου Παιδείας. Η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία και τον φραπέ, βάζει τώρα τέλος και στην πανεπιστημιακή αθανασία.
Η Γάτα παρακολουθεί το δράμα με ένα παγωμένο καπουτσίνο στο χέρι. Πώς να μη συγκινηθεί; Τόσες ψυχές που έδιναν μάχη με τον χρόνο, τη γραφειοκρατία και τη βαρεμάρα, χάνονται έτσι, χωρίς τελετή αποφοίτησης, χωρίς καν ένα τελευταίο πάσο. Ο νόμος «ν + 2» έρχεται σαν αυστηρός θυρωρός, κλείνοντας την πόρτα σε εκείνους που μπήκαν στη σχολή όταν ακόμη υπήρχε το Nokia 3310.
Το ΕΚΠΑ φυσικά, πρωταγωνιστεί. Με 83.970 αιώνιους φοιτητές, θυμίζει μικρή πόλη. Αν ψάξεις καλά, μπορεί να βρεις κάποιον που γράφτηκε όταν βασίλευε ο Γεώργιος Β’. Λένε μάλιστα ότι στα υπόγεια της Φιλοσοφικής ζει ακόμα ένας που προσπαθεί να περάσει Εισαγωγή στη Λογική από το ’73. (Νιαουυυυ!!!)
Το Υπουργείο, από την άλλη, επιμένει πως δεν υπάρχει τίποτα προσωπικό. «Ώρα να μπει τάξη», λένε. Οι αιώνιοι όμως, είχαν τη δική τους τάξη. Πρωινό στις δώδεκα, μάθημα αν ξυπνήσουν, και το πτυχίο σε κάποια επόμενη ζωή.
Και τώρα; Ίσως ανοίξουν οι ουρανοί, ίσως απλώς αδειάσουν οι λίστες. Αλλά ας είμαστε δίκαιοι. Κάθε πανεπιστήμιο χρειάζεται τους μύθους του.
