Τα τελευταία χρόνια η Αλεξανδρούπολη ζει μια περίοδο έντονης τουριστικής ανάπτυξης. Χιλιάδες επισκέπτες από τις γειτονικές χώρες, κυρίως από την Τουρκία αλλά και από τη Βουλγαρία, επισκέπτονται την πόλη μας. Η εικόνα στους δρόμους, στα καταστήματα, στα ξενοδοχεία και στην εστίαση αποδεικνύει ότι ο τουρισμός αποτελεί πλέον έναν από τους βασικούς πυλώνες της τοπικής οικονομίας.
Όμως ο τουρισμός δεν είναι μόνο οι αφίξεις και η οικονομική κίνηση. Είναι και οι υπηρεσίες που προσφέρει μια πόλη στους ανθρώπους που την επισκέπτονται.
Πώς είναι δυνατόν λοιπόν, μια πόλη που φιλοδοξεί να αποτελεί κορυφαίο τουριστικό προορισμό, να μην διαθέτει επαρκείς δημόσιες τουαλέτες;
Πώς είναι δυνατόν χιλιάδες επισκέπτες, οικογένειες με μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, έγκυες γυναίκες και άνθρωποι με προβλήματα υγείας να αναγκάζονται να ψάχνουν μια καφετέρια ή ένα εστιατόριο για να καλύψουν μια στοιχειώδη ανθρώπινη ανάγκη;
Οι δημόσιες τουαλέτες που λειτουργούσαν στην είσοδο του λιμανιού έκλεισαν έπειτα από εκτεταμένους βανδαλισμούς. Το πρόβλημα ωστόσο, δεν είναι μόνο ότι έκλεισαν. Το πραγματικό πρόβλημα είναι, ότι μια ολόκληρη τουριστική πόλη δεν έχει εναλλακτική λύση.
Οι δημόσιες τουαλέτες δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δείκτης πολιτισμού, σεβασμού και οργάνωσης. Υπάρχουν σε όλες τις σύγχρονες ευρωπαϊκές πόλεις και ιδιαίτερα σε όσες επενδύουν στον τουρισμό.
Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να μιλάμε μόνο για την αύξηση του τουρισμού και ας συζητήσουμε και για την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουμε.
Διότι ο επισκέπτης δεν θα θυμάται μόνο το καλό φαγητό ή τη θέα στο Θρακικό Πέλαγος. Θα θυμάται και το αν η πόλη μπόρεσε να καλύψει τις πιο βασικές του ανάγκες.
