Η μόνιμη ελληνική συνήθεια. Να αγανακτούμε με το αποτέλεσμα, αλλά να κάνουμε πως δεν γνωρίζουμε την αιτία.
Να, για παράδειγμα ο Πλατανότοπος Μαΐστρου. Ένας από τους λίγους πνεύμονες πρασίνου της Αλεξανδρούπολης. Ένας χώρος που θα έπρεπε να θυμίζει φύση, ηρεμία και σεβασμό, αντί για αυτό θυμίζει υπαίθρια χωματερή.
Κουτιά, πλαστικά, σακούλες, ποτήρια, χαρτιά. Όχι, δεν φύτρωσαν από τα δέντρα. Ούτε τα έφερε ο αέρας από άλλη χώρα. Δεν τα πέταξαν εξωγήινοι. Τα πέταξαν άνθρωποι.
Βεβαίως, ο Δήμος οφείλει να καθαρίζει. Και μάλιστα άμεσα. Το γεγονός ότι τα σκουπίδια παραμένουν στον Πλατανότοπο μέχρι και αυτή την ώρα, είναι απαράδεκτο. Οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να παρέμβουν χωρίς καθυστέρηση.
Αλλά υπάρχει μια άβολη αλήθεια που δεν χωράει σε καμία δικαιολογία.
Δεν πέταξε ο δήμος τα σκουπίδια. Κάποιοι απαράδεκτοι συμπολίτες μας το έκαναν. Η νοοτροπία μας αυτή, είναι πιο βρόμικη από τα ίδια τα σκουπίδια. Γιατί τα σκουπίδια μαζεύονται. Η αδιαφορία όχι.
