Στο Ελληνοχώρι Έβρου υπάρχουν ακόμη πινακίδες που γράφουν «Αργά, Παιδιά». Τοποθετημένες σε δρόμους που κάποτε είχαν συνεχή κίνηση από φωνές, ποδήλατα, φασαρία που δεν έλεγε να τελειώσει. Σήμερα, αυτές οι πινακίδες μοιάζουν σχεδόν εκτός τόπου. Σήματα τοποθετημένα σε δρόμους που κάποτε εξυπηρετούσαν μια πιο έντονη καθημερινότητα, με περισσότερη κίνηση, παιχνίδι και παρουσία παιδιών στους δημόσιους χώρους.
Τα παιδιά βέβαια δεν εξαφανίστηκαν. Απλώς λιγόστεψαν. Αυτοί που απέμειναν σήμερα είναι κυρίως γερόντια, λίγοι κάτοικοι μαζί με τους πελαργούς που επιστρέφουν κάθε χρόνο και τις γάτες του χωριού, όπως αυτή η χαριτωμένη γατούλα στη φωτογραφία, που μας υποδέχτηκε στην είσοδο!
Δεν υπάρχουν πλέον παιδικές φωνές, μόνο σιωπή. Ούτε γεννήσεις, ούτε γιορτές, παρά μόνο κηδείες και κηδειόχαρτα στους τοίχους.
Το Ελληνοχώρι είναι ακόμη ένα μικρό χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεγάλης πληγής της ελληνικής υπαίθρου.
Οι άνθρωποι έφυγαν, τα σπίτια άδειασαν και οι πινακίδες έμειναν για να θυμίζουν πως κάποτε υπήρχε ζωή.
