Η Αλεξανδρούπολη ζει τα τελευταία χρόνια μια πρωτόγνωρη κατάσταση.
Η συνεχώς αυξανόμενη παρουσία Τούρκων επισκεπτών, η αγορά ακινήτων και επιχειρήσεων από Τούρκους επενδυτές και η καθημερινή εικόνα χιλιάδων επισκεπτών στους δρόμους της πόλης έχουν δημιουργήσει έναν έντονο δημόσιο διάλογο.
Από τη μία πλευρά βρίσκονται όσοι βλέπουν μια σημαντική οικονομική ευκαιρία. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η τουριστική κίνηση έχει ενισχύσει την τοπική αγορά. Ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφετέριες, εμπορικά καταστήματα και επιχειρήσεις κάθε είδους έχουν δει τον τζίρο τους να αυξάνεται. Σε μια εποχή που πολλές ακριτικές περιοχές αντιμετωπίζουν δημογραφική και οικονομική συρρίκνωση, η εισροή επισκεπτών αποτελεί αναμφίβολα μια οικονομική ανάσα.
Από την άλλη πλευρά όμως, υπάρχουν πολίτες που εκφράζουν έναν πραγματικό και όχι αδικαιολόγητο προβληματισμό. Και ο προβληματισμός αυτός δεν γεννιέται από κάποια εχθρότητα απέναντι στους απλούς ανθρώπους που επισκέπτονται την πόλη. Γεννιέται από το γεγονός ότι η Ελλάδα και η Τουρκία εξακολουθούν να έχουν ανοιχτές γεωπολιτικές διαφορές, ενώ η τουρκική πολιτική ηγεσία κατά καιρούς διατυπώνει αναθεωρητικές θέσεις που προκαλούν ανησυχία στην ελληνική κοινωνία.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, όταν οι πολίτες βλέπουν να αυξάνονται οι αγορές ακινήτων, να εμφανίζονται νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες και να μεταβάλλεται σταδιακά η εικόνα της πόλης, είναι φυσικό να αναρωτιούνται πού ακριβώς βρίσκεται το όριο μεταξύ τουριστικής ανάπτυξης και υπερβολικής εξάρτησης από έναν μόνο παράγοντα.
Η συζήτηση αυτή δεν πρέπει να γίνεται με κραυγές ούτε με θεωρίες συνωμοσίας. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν κάποιο οργανωμένο σχέδιο εποικισμού. Ωστόσο, σε μια ακριτική πόλη με ιδιαίτερη ιστορική και εθνική σημασία, η εγρήγορση αποτελεί δικαίωμα των πολιτών.
Υπάρχει και μια ακόμη διάσταση που συχνά παραβλέπεται.
Οι υποδομές της Αλεξανδρούπολης δοκιμάζονται ήδη από τους ρυθμούς ανάπτυξης. Κυκλοφοριακή επιβάρυνση, ελλείψεις σε χώρους στάθμευσης, αυξημένες πιέσεις σε υπηρεσίες και δημόσιους χώρους, αλλά και η εκτόξευση των τιμών σε ορισμένες περιπτώσεις, δημιουργούν νέα δεδομένα. Η πόλη δεν μπορεί να λειτουργεί με λογικές ανεξέλεγκτης αύξησης, χωρίς παράλληλη ενίσχυση των υποδομών της.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι ούτε να κλείσουν οι πόρτες της πόλης ούτε να επικρατήσει η αντίληψη ότι «όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα».
Η Αλεξανδρούπολη χρειάζεται σχέδιο. Χρειάζεται κανόνες, παρακολούθηση των επενδύσεων όπου αυτό προβλέπεται από τον νόμο, ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών και κυρίως αναβάθμιση των υποδομών της ώστε να μπορεί να διαχειριστεί τον αυξημένο όγκο επισκεπτών.
Οι πολίτες δικαιούνται να αισθάνονται ασφαλείς για το μέλλον του τόπου τους. Οι επαγγελματίες δικαιούνται να βλέπουν τις επιχειρήσεις τους να αναπτύσσονται. Και η πολιτεία οφείλει να διασφαλίσει ότι η ανάπτυξη θα είναι ισορροπημένη, ελεγχόμενη και προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.
Γιατί το πραγματικό δίλημμα δεν είναι «τουρισμός ή φόβος».
Το πραγματικό ζητούμενο είναι μια Αλεξανδρούπολη που θα παραμένει ανοιχτή, δυναμική και οικονομικά ζωντανή, χωρίς ποτέ να χάνει τον χαρακτήρα, την ταυτότητα και την ισορροπία της.
Η ΓΑΤΑ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ
e-gata.gr
