Η Ομάδα Φιλόζωων Αλεξανδρούπολης καταγγέλλει μια κτηνωδία που δεν χωράει ούτε ο πιο νοσηρός ανθρώπινος νους, αφήνοντας πίσω της οκτώ νεκρά πλάσματα που το μόνο τους «έγκλημα» ήταν ότι πείνασαν.
Φαίνεται πως για κάποιους «συμπολίτες» μας, η λύση στην ύπαρξη των αδέσποτων δεν είναι η στείρωση ή η μέριμνα, αλλά ο βασανιστικός θάνατος.
Πόσο κενός πρέπει να είναι κανείς, για να στήνει καρτέρι θανάτου σε πλάσματα που το μόνο που ζητούν είναι μια γωνιά στον ήλιο;
Η κτηνωδία στην Αλεξανδρούπολη δεν είναι απλώς ένα «περιστατικό». Είναι η απόδειξη μιας βαθιάς, σάπιας κακίας που ξεπερνά κάθε λογική. Χρειάζεται πραγματική προσπάθεια για να φτάσει κανείς σε τέτοιο επίπεδο ελεεινότητας.
Η Ομάδα Φιλόζωων δεν ζητά απλώς δικαιοσύνη, την απαιτεί κι έτσι πρέπει. Εκφράζοντας την έντονη αγανάκτησή της για το γεγονός ότι οι δράστες κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας, απευθύνει έκκληση σε όποιον διαθέτει υλικό από κάμερες ή είδε ύποπτες κινήσεις να μιλήσει. Μάλιστα, προσφέρεται και αμοιβή για πληροφορίες.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις «ψωρογατες» που κάποιοι σιχαίνονται. Όπως επισημαίνει η οργάνωση, η ασφάλεια των αδέσποτων και των παιδιών που παίζουν στην περιοχή είναι πλέον μια άγνωστη λέξη.
Όταν κάποιος πετάει δηλητήριο στον δρόμο, δεν στοχεύει μόνο ένα ζώο. Δηλητηριάζει την ίδια την κοινωνική ασφάλεια.
Οι αρχές οφείλουν να σταματήσουν να κλείνουν τα μάτια και να εντοπίσουν άμεσα τους υπεύθυνους. Η κοινωνία της Αλεξανδρούπολης καλείται να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να ανέχεται τέτοια δείγματα πρωτογονισμού ή αν θα προστατέψει επιτέλους τη ζωή, σε όποια μορφή κι αν εμφανίζεται.
