Ο Έβρος μοιάζει να περνάει από ένα ασταμάτητο κύμα δοκιμασιών, σαν να μην αφήνει η φύση ούτε λίγο χρόνο για να συνέλθει η περιοχή. Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που έκαψαν εκατομμύρια στρέμματα το 2023, ήρθαν οι πλημμύρες ξανά και τα προβλήματα με ζωονόσους κι ενώ ο κόσμος προσπαθούσε να ανασάνει, ένα νέο κύμα κακοκαιρίας προσθέτει ακόμη ένα χτύπημα στο ήδη επιβαρυμένο τοπίο. Η γη του Έβρου, κάθε φορά ή θα καίγεται ή θα βουλιάζει και ο κόσμος προσπαθεί να κρατηθεί όρθιος ανάμεσα στα αποκαΐδια και τα νερά.
Η αίσθηση είναι ότι ο Έβρος, βιώνει ένα διαρκές τελειωτικό χτύπημα, σαν να μην υπάρχει διάλειμμα από τις φυσικές συμφορές που συνεχίζουν να συσσωρεύονται. Μοιάζει σαν ένας φαύλος κύκλος που επαναλαμβάνεται χωρίς σταματημό, σαν να έχει γράψει η φύση, το πιο σκληρό σενάριο για τον τόπο αυτό. Πρώτα οι πυρκαγιές, μετά οι πλημμύρες κι ύστερα ξανά η αναμονή για το επόμενο πλήγμα, δηλαδή τις επόμενες πυρκαγιές!
Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν αυτός ο τόπος θα βρει ποτέ ανάσα ανάμεσα στα πλήγματα ή αν κάθε χρόνο θα ζει στον φόβο του επόμενου καλοκαιριού και του επόμενου χειμώνα, μέσα σε έναν ατέλειωτο κύκλο καταστροφών.
Ο Έβρος όμως, δεν δοκιμάζεται μόνο από τη φύση, αλλά και από την ολιγωρία όσων έχουν την υποχρέωση να προστατεύσουν τον τόπο.
Η κρατική μηχανή, συχνά φαίνεται ανίκανη να αντιδράσει, ενώ οι βουλευτές “πετάνε χαρταετό” και είναι αποροφημένοι στα σόσιαλ μίντια και ξέρουν μόνο να φωτογραφίζονται μπροστά από τις καταστροφές για τις ανάγκες του facebook και την προσωπική τους προβολή!!!
Η περιοχή παραμένει εκτεθειμένη και η ευθύνη έχει όνομα. Και είναι αυτοί που όφειλαν να σχεδιάσουν υποδομές, πρόληψη και στήριξη. Και όσο οι φυσικές συμφορές συνεχίζουν να χτυπούν, η αίσθηση της αδικίας βαραίνει ακόμα περισσότερο.
Ο κόσμος παλεύει να κρατήσει τη ζωή του όρθια, ενώ οι πραγματικοί υπεύθυνοι κρύβονται πίσω από την προβολή τους. Ο Έβρος δεν χρειάζεται μόνο προστασία από τη φύση, χρειάζεται λογοδοσία και δράση από όσους τον έχουν αφήσει έρμαιο των γεγονότων.
