Πεζοπορία στο βουνό της Σαμοθράκης πραγματοποιήθηκε απο πολίτες του Κίνημα Πολιτών Save Samothraki, στο πλαίσιο της συμμετοχής πολιτών στις πανελλήνιες κινητοποιήσεις για την Παγκόσμια Ημέρα των Βουνών, που τιμάται στις 11 Δεκεμβρίου, με βασικό αίτημα την προστασία του ορεινού φυσικού περιβάλλοντος.
Η δράση εντάχθηκε σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πρωτοβουλιών που αναδεικνύουν την ανάγκη διατήρησης των βουνών, τα οποία, όπως επισημαίνεται, παραμένουν ευάλωτα απέναντι στην ανθρώπινη εκμετάλλευση.
Στη δημόσια τοποθέτησή τους, οι συμμετέχοντες αναφέρθηκαν στην αντίθεση ανάμεσα στην ιδέα της αυτονόητης προστασίας της φύσης και στη σύγχρονη πραγματικότητα, την οποία χαρακτήρισαν ως δυστοπική και παράλογη. Έκαναν λόγο για ένα θεσμικό και κοινωνικό πλαίσιο όπου, αντί της ισόρροπης ανάπτυξης, κυριαρχούν πρακτικές που επιβαρύνουν το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται οι πολιτικές για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, με αιχμές για φαινόμενα διαφθοράς και ταχύρρυθμες διαδικασίες αδειοδότησης που, όπως υποστηρίζεται, ευνοούν μεγάλες εταιρείες εις βάρος του φυσικού τοπίου. Σύμφωνα με τις επισημάνσεις, τέτοιες πρακτικές οδηγούν σε καταπάτηση περιβαλλοντικών περιοχών και ενισχύουν οικονομικά λίγους, ενώ το κόστος μετακυλίεται στην κοινωνία.
Οι πολίτες που συμμετέχουν στο κίνημα τονίζουν ότι οι θέσεις τους βασίζονται σε πολυετή έρευνα, ανεξάρτητη επιστημονική παρατήρηση και συνεργασία με κοινωνίες πολιτών της επαρχίας, οι οποίες βιώνουν, όπως αναφέρουν, την περιβαλλοντική και οικονομική πίεση. Υποστηρίζουν ότι ενώ η ενέργεια παράγεται και εξάγεται σε υψηλό κόστος, τα βάρη συνεχίζουν να τα επωμίζονται οι ίδιοι οι πολίτες.
Παράλληλα, εκφράστηκε στήριξη προς τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους σε ολόκληρη τη χώρα, οι οποίοι, σύμφωνα με τους συμμετέχοντες, πλήττονται από πολιτικές που απειλούν τη βιωσιμότητα της πρωτογενούς παραγωγής. Όπως επισημάνθηκε, οι ίδιες πολιτικές θεωρείται ότι στοχεύουν στην αποδυνάμωση κάθε μορφής αυτάρκειας και τοπικής αυτονομίας.
Κλείνοντας, τονίστηκε ότι τα βουνά έχουν αξία καθαυτή, ανεξάρτητα από τη χρησιμότητα τους για τον άνθρωπο, και ότι οι αποφάσεις για το μέλλον τους δεν θα πρέπει να λαμβάνονται αποκομμένες από τη φυσική εμπειρία και τη σε βάθος γνώση των περιοχών. Όπως υπογραμμίστηκε χαρακτηριστικά, η ουσιαστική κατανόηση των βουνών προϋποθέτει την άμεση επαφή με αυτά, μέσα από το περπάτημα και τη βιωματική γνωριμία.
