Σχετικά με τις εξαγγελίες του υπουργού για την οπλοκατοχή και τα δραματικά γεγονότα στα Βορίζια, η συζήτηση για το ποιος έχει δικαίωμα να κρατάει όπλο επανέρχεται με ένταση. Ο υπουργός μιλά για ξεριζώματα νοοτροπιών, ειδικές υπηρεσίες και νέες νομοθετικές παρεμβάσεις, υπόσχεται ότι η πρόληψη θα αντικαταστήσει τις βεντέτες και οι «μπαλωθιές» θα γίνουν ιστορία. Η προσπάθεια, όμως, φαίνεται να χτυπά σε μια βαθιά ριζωμένη συνήθεια. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να τριγυρνούν με όπλα μεγαλύτερα από το μυαλό τους και να περιμένουν να τους φταίει το βουνό, η παράδοση ή ο καιρός.
Το ερώτημα αν πρέπει οι πολίτες να κατέχουν όπλα απασχολεί όχι μόνο τους νόμους αλλά και την κοινή λογική. Η Γάτα παρακολουθεί, σαν να βλέπει ποντίκια να κάνουν σύσκεψη για το πώς θα κλειδώσουν το τυρί. Προτείνει κάτι πιο ρεαλιστικό. Όποιος θέλει όπλο, ας αποδείξει πρώτα ότι μπορεί να κρατήσει ψυχραιμία για μια μέρα ή έστω ένα φλιτζάνι χωρίς να το σπάσει από νεύρα. Μέχρι τότε, τα βουνά θα συνεχίσουν να γεμίζουν θόρυβο και οι πολιτικές εξαγγελίες θα πέφτουν σαν φθινοπωρινά φύλλα, χωρίς να αλλάζει τίποτα ουσιαστικά.
Η Γάτα πιστεύει ότι η οπλοκατοχή θα ήταν λιγότερο πρόβλημα αν οι άνθρωποι διδάσκονταν πρώτα πώς να μην τσακώνονται για το ποιος θα καθίσει στον καναπέ. Αλλά όπως πάντα, η πραγματικότητα έχει περισσότερο δράμα και λιγότερο χιούμορ απ’ όσο αντέχει η ουρά της, και οι «μπαλωθιές» συνεχίζουν να ακούγονται σαν ενοχλητικά πουπουλένια μπαλόνια στον αέρα.
