Στην Αλεξανδρούπολη, όπως διαπίστωσε η Γάτα, ύστερα από αυτοψία σε κεντρικά σημεία της πόλης, υπάρχουν δεκάδες πινακίδες σήμανσης τοποθετημένες σε χαμηλό ύψος, με αιχμηρές μεταλλικές γωνίες και χωρίς καμία μέριμνα για την ασφάλεια των πεζών.
Πρόκειται για κατασκευές που σε πολλές περιπτώσεις βρίσκονται ακριβώς στο ύψος κεφαλιού ενός παιδιού ή ενήλικα που σκύβει ελαφρώς, μετατρέποντας το δημόσιο χώρο σε παγίδα για τον ανυποψίαστο πολίτη.
Το πιο ανησυχητικό δεν είναι μόνο η επικινδυνότητα αυτών των πινακίδων, αλλά η απουσία οποιασδήποτε εποπτείας ή πρόβλεψης από τον Δήμο. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός μηχανικός για να αντιληφθεί πως οι προδιαγραφές τέτοιων κατασκευών οφείλουν να διασφαλίζουν τη δημόσια ασφάλεια.
Σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, οι αιχμηρές άκρες έχουν προ πολλού καταργηθεί και οι πινακίδες τοποθετούνται σε ύψη που αποκλείουν τον κίνδυνο τραυματισμού. Στην Αλεξανδρούπολη ωστόσο, φαίνεται πως η λογική σταμάτησε..
Η εικόνα που παρουσιάζει η Αλεξανδρούπολη προκαλεί προβληματισμό και οργή. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι σε έναν απρόσεκτο βηματισμό, ένα παιδί ή ένας περαστικός μπορεί να βρεθεί με τραυματισμό στο κεφάλι, επειδή κάποιος δεν μπήκε στον κόπο να ελέγξει την τοποθέτηση μιας πινακίδας.
Και σε μια εποχή που οι δήμοι επενδύουν σε βιτρίνες και αναπλάσεις, θα περίμενε κανείς πως η ασφάλεια των πολιτών θα ήταν αυτονόητη προτεραιότητα.
Η Γάτα καταγράφει και θέτει το ερώτημα που πολλοί αποφεύγουν. Ποιος ελέγχει τις προδιαγραφές αυτών των εγκαταστάσεων και ποιος θα λογοδοτήσει αν συμβεί το μοιραίο;
Οι δημότες αξίζουν μια πόλη ασφαλή, όχι ένα αστικό τοπίο γεμάτο κρυφούς κινδύνους. Γιατί το μέταλλο δεν έχει ευθύνη, αλλά αυτοί που το βιδώνουν στη λάθος θέση, την έχουν ολόκληρη.
