Τέσσερις ημέρες στον Έβρο ήταν αρκετές για να γνωρίσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Τασούλας και την άλλη Ελλάδα. Την Ελλάδα που μαραζώνει, που επιμένει να κρατά ζωντανές ακριτικές περιοχές με λιγότερους ανθρώπους, λιγότερες υπηρεσίες και όλο και περισσότερη εγκατάλειψη.
Στα γεύματα, στις συναντήσεις και στις δημόσιες εμφανίσεις μοιράστηκαν ευχές, χαμόγελα και πολλά ευχολόγια. Άλλωστε, στα λόγια οι πολιτικοί μας διαχρονικά αποδεικνύονται ιδιαίτερα ικανοί. Στα έργα όμως, οι επιδόσεις τους παραμένουν φτωχές.
Χορτάσαμε από συμβολικές επισκέψεις, φωτογραφίες και μεγάλες δηλώσεις μπροστά στις κάμερες. Τα χωριά αδειάζουν χρόνο με τον χρόνο. Σπίτια κλειστά, αυλές παρατημένες, περιουσίες που πωλούνται όσο όσο και δρόμοι χωρίς παιδιά και ζωή. Σε πολλά σημεία απέμειναν μόνο ηλικιωμένοι άνθρωποι και λίγες γάτες να περιφέρονται στα σοκάκια, θυμίζοντας πως κάποτε αυτά τα χωριά έσφυζαν από κόσμο.
Η νέα γενιά φεύγει γιατί δεν βλέπει προοπτική. Υπηρεσίες κλείνουν, σχολεία υπολειτουργούν, οι υποδομές παραμένουν στάσιμες και η καθημερινότητα γίνεται ολοένα δυσκολότερη για όσους επιμένουν να μένουν στον τόπο τους.
Ο Έβρος δεν ζητά φιλοφρονήσεις ούτε επισκέψεις συμβολικού χαρακτήρα. Ζητά υποδομές, στήριξη, κόσμο, ασφάλεια, ανάπτυξη και πραγματικό ενδιαφέρον πριν σβήσουν οριστικά χωριά και τοπικές κοινωνίες που κρατούν όρθια τα σύνορα της χώρας.
Ελπίζουμε τουλάχιστον ο Πρόεδρος να απόλαυσε τη φιλοξενία μας. Γιατί οι Εβρίτες, ακόμη και όταν νιώθουμε ξεχασμένοι, δεν παύουμε να τιμούμε τον επισκέπτη μας.
Η Γάτα του Έβρου
