Με αφορμή το νέο νομοσχέδιο για το στεγαστικό, η κυβέρνηση εμφανίζεται ξανά να «ανακαλύπτει» λύσεις και για το δημογραφικό. Λίγες επιστροφές ενοικίων, λίγοι περιορισμοί στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, μερικές επιδοτήσεις για ανακαινίσεις και το γνωστό πρόγραμμα μετεγκατάστασης, όλα δεμένα σε ένα πακέτο που υποτίθεται πως θα αλλάξει την εικόνα. Στην πράξη όμως, μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια να μας πείσουν ότι κάτι κινείται, παρά με πραγματική πολιτική. Ο κόσμος δεν είναι πια τόσο αφελής.
Το μέτρο της «Μετεγκατάστασης», που ξεκίνησε πιλοτικά στον Έβρο, υποτίθεται ότι θα έφερνε κόσμο, ζωή και προοπτική. Δεν τα έφερε. Ο Έβρος συνεχίζει να αδειάζει, τα χωριά να γερνούν και τα προβλήματα, μένουν ίδια.
Κι αντί να παραδεχτούν την αποτυχία και να σχεδιάσουν κάτι σοβαρό, απλώς το βαφτίζουν επιτυχία και το επεκτείνουν παντού, (σε άλλους Δήμους), λες και αν μοιράσεις το ίδιο αποτυχημένο μέτρο σε όλη τη χώρα θα πάψει να είναι αποτυχημένο.
Δέκα χιλιάρικα για να σωθεί ο Έβρος, σοβαρά τώρα;
Δέκα χιλιάδες ευρώ για να αλλάξεις ζωή, να πας σε έναν τόπο χωρίς βασικές υποδομές, χωρίς σταθερή δουλειά και χωρίς σιγουριά για το αύριο. Αυτό δεν είναι μέτρο, είναι πρόχειρο μπάλωμα.
Ο Έβρος δεν χρειάζεται κουπόνια και ωραία λόγια, χρειάζεται σχέδιο, επενδύσεις και παρουσία του κράτους στην καθημερινότητα. Το δημογραφικό δεν σώζεται με ημίμετρα. Κι όσο συνεχίζουν να μας σερβίρουν αποτυχίες για λύσεις, τόσο πιο καθαρά φαίνεται ότι, μας δουλεύουν.
Η ΓΑΤΑ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ