Η επίθεση ξεκίνησε με τις καταγγελίες που έκανε στη Βουλή ο πρόεδρος της «Ελληνικής Λύσης», Κυριάκος Βελλόπουλος, φέρνοντας στο φως υποθέσεις που αφορούν την εκκλησιαστική περιουσία στη Μάκρη και την Αλεξανδρούπολη. Το επεισόδιο κατά του Άνθιμου, προέκυψε ως συνέχεια αυτών των καταγγελιών, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα ζήτημα που για χρόνια συζητιόταν ψιθυριστά στη Θράκη και ιδιαίτερα στη Μάκρη.
Το ερώτημα που διατύπωσε στο προφίλ του, με αιχμηρό τρόπο ο Βουλευτής Έβρου Πάρης Παπαδάκης, δεν είναι αθώο.
Τι λέει καλέ σήμερα ο Πρόεδρος στην Βουλή;
Καλά ο Μητροπολίτης δεν μας μιλάει για εποικισμό-Δημογραφικό και παροτρύνει να μην πουλάμε σε Βουλγάρους και τούρκους γιατί θα το μετανιώσουμε;
Πουλάνε περιουσία της Εκκλησίας (μοναστήρι Μάκρης, Ιερός ναός Αγίας Αναστασίας Μάκρης) απο κληρονομιές πιστών σε Βουλγάρους στην Μάκρη – Αλεξ/πολης;;
Πέφτω απο τα σύννεφα δεν το πιστεύω..
Η Μάκρη βοά και αυτοί κρυφό καμάρι..
Πώς γίνεται λοιπόν, από τη μια πλευρά να υψώνονται προειδοποιήσεις και πατριωτικά κηρύγματα και από την άλλη να καταγγέλλεται ότι εκκλησιαστική περιουσία, ακόμη και ακίνητα που προέρχονται από κληροδοτήματα πιστών, φέρεται να καταλήγει σε Βούλγαρους αγοραστές στη Μάκρη και την Αλεξανδρούπολη;
Όταν η δημόσια ρητορική της Εκκλησίας αναφέρεται σε εποικισμό, σε δημογραφικό κίνδυνο και στο ενδεχόμενο να περνούν ακίνητα σε ξένα χέρια, οι πράξεις αποκτούν έντονο πολιτικό και ηθικό βάρος, δημιουργώντας τη βάση για τη σημερινή σύγκρουση.
