Η σιδηροδρομική γραμμή Αλεξανδρούπολη-Θεσσαλονίκη, λειτουργούσε από το 1896, αποτελώντας βασικό άξονα σύνδεσης της Βόρειας Ελλάδας με τη Θράκη.
Τα τρένα όμως σταμάτησαν. Μόνο οι ράγες υπάρχουν ακόμα.
Όχι δεν εκσυγχρονίστηκαν. Οι κυβερνήσεις δεν τα κατήργησαν. Απλώς τα άφησαν να πεθάνουν. Και δεν είναι μόνο ότι δεν περνάει τρένο. Είναι ότι κανείς δεν περιμένει πια να περάσει.
Η ειρωνεία είναι ότι μας μιλούν για «πράσινες μεταφορές» ενώ το μόνο πράσινο που βλέπεις είναι τα χόρτα που έχουν καταπιεί τη γραμμή. Σε μια γραμμή όπου δεν περνάει τρένο, οι μπάρες ενίοτε συνεχίζουν να κατεβαίνουν. Όχι για να προστατεύσουν από κάποιον συρμό, αλλά για να θυμίσουν ότι το σύστημα παραμένει ζωντανό, απλώς όχι για τον λόγο που κατασκευάστηκε.
