Οι εκδηλώσεις που είναι αφιερωμένες στη γυναίκα δεν αποτελούν απλώς έναν ετήσιο συμβολισμό. Είναι ευκαιρίες για σκέψη, για διάλογο και για υπενθύμιση της διαδρομής που έχει διανυθεί, αλλά και της πορείας που απομένει ακόμη να γίνει. Μέσα από τέτοιες στιγμές αναδεικνύεται ο ρόλος της γυναίκας στην κοινωνία, στην οικογένεια, στην εργασία και στη δημόσια ζωή, ένας ρόλος σύνθετος, πολυδιάστατος και βαθιά ουσιαστικός. Η συμμετοχή των γυναικών στα κοινά, στη διοίκηση και στους θεσμούς δεν είναι απλώς μια κατάκτηση δικαιωμάτων. Είναι μια δύναμη που εμπλουτίζει τη δημοκρατία, ενισχύει την κοινωνική ευαισθησία και φέρνει μια πιο ανθρώπινη οπτική στη λήψη αποφάσεων.
Ακολουθεί η ομιλία της κυρίας Φανής Μπαχαρίδου, Αντιπεριφερειάρχη Οικονομικών της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, με θέμα «Γυναίκα και Διοίκηση». Μιας γυναίκας που υπηρετεί την αυτοδιοίκηση με συνέπεια και ενεργή παρουσία, που γνωρίζει από κοντά τις προκλήσεις αλλά και τις δυνατότητες της συμμετοχής στα κοινά.
Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Θέλω πρώτα απ’ όλα να συγχαρώ από καρδιάς την Πρόεδρο της Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας των Φύλων, την αγαπητή συνάδελφο Βασιλική Παυλακάκη, για την πρωτοβουλία αυτής της σημερινής εκδήλωσης, σε συνεργασία με την Περιφέρεια και τον Δήμο Ορεστιάδος.
Μιας εκδήλωσης που δεν είναι απλώς ένας εορτασμός, αλλά μια ευκαιρία να μοιραστούμε σκέψεις και να μιλήσουμε ανοιχτά για το τι σημαίνει σήμερα να είσαι γυναίκα στην κοινωνία, στην οικογένεια, στην εργασία και στη δημόσια ζωή.
Γιατί η γυναίκα δεν είναι μόνο ένας ρόλος.
Είναι πολλά πρόσωπα μαζί.
Είναι μητέρα.
Είναι εργαζόμενη.
Είναι δημιουργός.
Είναι στήριγμα.
Είναι έμπνευση.
Και συχνά είναι όλα αυτά ταυτόχρονα.
Δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε για το παρόν και το μέλλον χωρίς προηγουμένως να αναφερθούμε στο παρελθόν, αποδίδοντας τον οφειλόμενο σεβασμό στον χρόνο και την ιστορία. Πριν αναφερθώ σε εμένα προσωπικά, θα ήθελα να κάνουμε μαζί μια σύντομη αναδρομή σε όσα προηγήθηκαν και άνοιξαν τον δρόμο για την εξέλιξη και τη συνέχεια των πραγμάτων.
Το 1906 η Φινλανδία έγινε η πρώτη χώρα που έδωσε στις γυναίκες καθολικό δικαίωμα ψήφου. Από τον 19ο αιώνα γυναικεία κινήματα στην Ευρώπη, όπως στη Γαλλία και την Αγγλία, αγωνίζονταν για το δικαίωμα αυτό, ενώ στην Αγγλία οι σουφραζέτες με επικεφαλής την Emmeline Pankhurst υιοθέτησαν δυναμικές μορφές διαμαρτυρίας.
Στην Ελλάδα, σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του γυναικείου κινήματος είχε η Καλλιρρόη Παρρέν, ενώ αργότερα η ίδρυση του «Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας» από την Αύρα Θεοδωροπούλου αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στον αγώνα για πολιτικά δικαιώματα. Οι Ελληνίδες απέκτησαν τελικά δικαίωμα ψήφου το 1952, ενώ η Ελένη Σκούρα έγινε η πρώτη γυναίκα βουλευτής και αργότερα η πρώτη γυναίκα υπουργός.
Παρότι από το 1974 έως το 1983 κατοχυρώθηκε νομικά η ισότητα των φύλων, εξακολουθούν να υπάρχουν κοινωνικά στερεότυπα και προκαταλήψεις που δυσκολεύουν την πλήρη εφαρμογή της ισότητας.
Μιλώντας σήμερα εδώ, δεν θα σας μιλήσω μόνο ως Αντιπεριφερειάρχης. Θέλω να σας μιλήσω ως γυναίκα που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε έναν τόπο της περιφέρειας, που έζησε μέσα στην κοινωνία του Έβρου, που δημιούργησε οικογένεια, έγινε μητέρα και γιαγιά και παράλληλα αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά.
Ξέρω πολύ καλά τι σημαίνει να προσπαθείς να ισορροπήσεις ανάμεσα στην οικογένεια, στην εργασία, στις υποχρεώσεις και στα όνειρά σου.
Η προσωπική μου διαδρομή στα κοινά δεν ήταν πάντα εύκολη. Όπως πολλές γυναίκες που αποφασίζουν να συμμετάσχουν στη δημόσια ζωή, έτσι κι εγώ βρέθηκα αρκετές φορές αντιμέτωπη με δυσκολίες που ίσως ένας άνδρας δεν θα συναντούσε με τον ίδιο τρόπο.
Υπήρξαν στιγμές που χρειάστηκε να αποδείξω διπλά την αξία και την επάρκειά μου. Να ισορροπήσω ανάμεσα στην οικογένεια, στη μητρότητα και στις απαιτήσεις της δημόσιας ευθύνης. Να αντιμετωπίσω στερεότυπα που θέλουν τη γυναίκα πιο «κατάλληλη» για τη φροντίδα παρά για τη λήψη αποφάσεων.
Όμως μέσα από αυτή τη διαδρομή κατάλαβα κάτι πολύ σημαντικό. Καμία δυσκολία δεν είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη που έχει μια γυναίκα όταν πιστεύει στον εαυτό της και όταν ξέρει ότι συμμετέχει στα κοινά για να προσφέρει στον τόπο της και στην κοινωνία.
Ξέρω επίσης πολλές γυναίκες γύρω μας που έχουν ιδέες, έχουν άποψη, έχουν δύναμη, αλλά πολλές φορές διστάζουν να κάνουν το βήμα προς τη δημόσια συμμετοχή, ακριβώς γιατί ακόμη και σήμερα υπάρχουν αυτά τα στερεότυπα.
Σήμερα, στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης συμμετέχουν 45 αιρετοί σύμβουλοι. Από αυτούς, μόλις 6 είμαστε γυναίκες. Αυτό το ποσοστό δεν αντικατοπτρίζει ούτε τη δύναμη ούτε την παρουσία των γυναικών στην κοινωνία μας.
Γιατί αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε ότι οι γυναίκες βρίσκονται παντού. Στην εργασία, στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό, στην κοινωνική προσφορά, στον εθελοντισμό. Κι όμως, όταν φτάνουμε στα κέντρα λήψης αποφάσεων, η παρουσία τους μειώνεται.
Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Γιατί πολλές γυναίκες εξακολουθούν να σηκώνουν ένα διπλό βάρος. Την επαγγελματική τους ζωή και ταυτόχρονα τη φροντίδα της οικογένειας. Και πολλές φορές καλούνται να αποδείξουν περισσότερα για να κερδίσουν την ίδια αναγνώριση.
Ωστόσο, η εμπειρία δείχνει κάτι πολύ σημαντικό. Όταν οι γυναίκες συμμετέχουν ενεργά στη διοίκηση και στην πολιτική, οι θεσμοί γίνονται πιο ισορροπημένοι, πιο ανθρώπινοι και πιο κοντά στις ανάγκες της κοινωνίας.
Γιατί οι γυναίκες φέρνουν μαζί τους μια διαφορετική οπτική. Την εμπειρία της καθημερινότητας. Την ευαισθησία απέναντι στα κοινωνικά ζητήματα. Την ικανότητα σύνθεσης και συνεργασίας. Και αυτά είναι στοιχεία που έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ η σύγχρονη δημόσια διοίκηση.
Μιλώντας προσωπικά, η δική μου πορεία ξεκίνησε μέσα από την κοινωνία και τον πολιτισμό του τόπου μας. Για περισσότερα από τριάντα χρόνια συμμετέχω ενεργά σε συλλογικές δράσεις, σε πολιτιστικούς φορείς, στον Σύλλογο Γυναικών της Νέας Βύσσας.
Μέσα από αυτή τη διαδρομή κατάλαβα κάτι πολύ σημαντικό. Ότι η αυτοδιοίκηση δεν είναι ένας μακρινός θεσμός. Είναι η ίδια η κοινωνία μας οργανωμένη. Είναι ο πολιτισμός του τόπου μας. Είναι οι κοινωνικές δομές. Είναι οι ευκαιρίες για τους νέους ανθρώπους. Είναι η ποιότητα ζωής στις πόλεις και στα χωριά μας.
Σήμερα, από τη θέση της Αντιπεριφερειάρχη Οικονομικών, Πολιτισμού και Εθελοντισμού, στην οποία με τίμησε με την εμπιστοσύνη του ο Περιφερειάρχης Χριστόδουλος Τοψίδης, βλέπω καθημερινά πόσο σημαντικό είναι να συμμετέχουν περισσότερες γυναίκες στη λήψη αποφάσεων.
Γιατί η κοινωνία μας είναι μισή γυναίκες και μισή άνδρες. Και αυτό πρέπει να αποτυπώνεται και στους θεσμούς.
Θέλω λοιπόν σήμερα να απευθυνθώ ιδιαίτερα στις γυναίκες που βρίσκονται εδώ. Σε εκείνες που έχουν άποψη για τον τόπο τους, που νοιάζονται για την κοινωνία, που συμμετέχουν σε συλλόγους, σε πρωτοβουλίες, σε δράσεις.
Η εμπειρία σας είναι πολύτιμη. Και πολλές από εσάς θα μπορούσατε να συμμετέχετε πιο ενεργά στην αυτοδιοίκηση και γενικά στην πολιτική ζωή του τόπου.
Να διεκδικήσετε έναν ρόλο. Να βάλετε τη δική σας φωνή στη δημόσια συζήτηση. Να συμβάλετε στη λήψη αποφάσεων.
Και όσο περισσότερες γυναίκες τολμήσουν να κάνουν αυτό το βήμα, τόσο πιο ισορροπημένη και δημοκρατική θα γίνεται η δημόσια ζωή.
Γιατί τελικά η ισότητα δεν είναι μια έννοια θεωρητική. Η ισότητα δεν είναι απλώς μια αρχή που διακηρύσσεται. Είναι μια πραγματικότητα που χτίζεται μέσα από τη συμμετοχή.
Χτίζεται όταν περισσότερες γυναίκες βρίσκονται εκεί όπου σχεδιάζονται οι πολιτικές και λαμβάνονται οι αποφάσεις για το μέλλον της κοινωνίας.
Διαχρονικά, οι γυναίκες που αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης στην πολιτική ξεχωρίζουν για τη συμβολή και την προσφορά τους. Γιατί η παρουσία των γυναικών στις θέσεις ευθύνης δεν αποτελεί μόνο ζήτημα δικαιοσύνης, αλλά και δύναμη προόδου για ολόκληρη την κοινωνία.
Κλείνοντας, θα ήθελα να πω κάτι που πιστεύω βαθιά. Η γυναίκα δεν είναι μόνο πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Είναι δύναμη ευθύνης και συμμετοχής.
Και η κοινωνία μας θα γίνει πιο δίκαιη, πιο δημιουργική και πιο ανθρώπινη όταν αυτή η δύναμη θα εκφράζεται ακόμη πιο δυνατά μέσα στους θεσμούς.
Η ισότητα δεν είναι ένα σύνθημα. Είναι μια καθημερινή διεκδίκηση που γίνεται πράξη μέσα από τη συμμετοχή.
Όσο περισσότερες γυναίκες βρίσκονται εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις, τόσο πιο δίκαιη, πιο δημοκρατική και πιο ανθρώπινη γίνεται η κοινωνία μας.
Η παρουσία των γυναικών στις θέσεις ευθύνης δεν είναι μόνο ζήτημα ισότητας, αλλά προϋπόθεση προόδου.
Και το μέλλον που θέλουμε να χτίσουμε απαιτεί τη φωνή, τη δύναμη και τη συμμετοχή όλων μας.
