του Δημήτρη Μερκούρη
Ενώ εμείς γιορτάζαμε την Πρωτοχρονιά στα ζεστά μας σπίτια, οι αγρότες της χώρας μας είναι στους δρόμους. Δεν είναι εκεί για να κάνουν θόρυβο ή να τραβήξουν τα φώτα της δημοσιότητας. Είναι εκεί για κάτι πολύ μεγαλύτερο: για την επιβίωση τους αλλά και την δική μας επιβίωση. Στους ανθρώπους που καλλιεργούν τη γη μας, που αντιμετωπίζουν καθημερινά δυσκολίες που εμείς ίσως δεν αντιλαμβανόμαστε, αξίζει ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί χωρίς αυτούς η χώρα δεν θα σταθεί όρθια.
Οι αγρότες αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις στην καθημερινότητά τους. Οι τιμές παραγωγού παραμένουν χαμηλές, ενώ το κόστος λιπασμάτων, σπόρων, ενέργειας και καυσίμων συνεχώς αυξάνεται. Η γραφειοκρατία, τα πολύπλοκα θεσμικά πλαίσια και οι κανόνες τόσο της ελληνικής κυβέρνησης όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάνουν τη ζωή τους ακόμη πιο δύσκολη.
Παράλληλα, η αγορά είναι ασταθής και οι αγρότες εκτεθειμένοι σε εξωτερικούς κινδύνους, όπως η διακύμανση των διεθνών τιμών και οι φυσικές καταστροφές που επηρεάζουν τις σοδειές τους. Αυτές οι δυσκολίες δεν είναι θεωρητικές, είναι η καθημερινή πραγματικότητα χιλιάδων οικογενειών που κρατούν ζωντανή τη γεωργία στην Ελλάδα.
Η εγκατάλειψη της υπαίθρου δεν είναι απλά κοινωνικό πρόβλημα, είναι εθνικό και στρατηγικό. Όταν οι αγρότες εγκαταλείπουν τις περιοχές τους, η γη μένει ακαλλιέργητη, οι εκτάσεις ερημοποιούνται και η χώρα χάνει μέρος της αυτάρκειας της σε τρόφιμα και πρώτες ύλες.
Ταυτόχρονα, η μετακίνηση του πληθυσμού προς τις πόλεις προκαλεί αστικοποίηση, με πολλαπλές συνέπειες: αύξηση των ενοικίων, υψηλότερο κόστος ενέργειας, συγκέντρωση εργατικού δυναμικού που μειώνει την αξία της εργασίας και πίεση στις υποδομές.
Αν η Ελλάδα συνεχίσει να αφήνει την υπαίθρο άδεια, θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια διπλή κρίση: ερημοποίηση της γης και οικονομική πίεση στις πόλεις. Η χώρα θα γίνει εξαρτημένη από εισαγωγές, ενώ η παραγωγή τροφίμων θα μειώνεται, η ανεργία στις αστικές περιοχές θα αυξάνεται και το κόστος ζωής θα εκτοξευτεί. Η στήριξη των αγροτών, λοιπόν, δεν είναι μόνο θέμα δικαιοσύνης, είναι ζήτημα επιβίωσης και βιωσιμότητας της χώρας.
Η ιστορία και οι μελέτες δείχνουν καθαρά ότι κάθε κράτος πρέπει να διασφαλίζει τουλάχιστον βασική αυτάρκεια σε τρόφιμα και πρώτες ύλες. Η εξάρτηση από εισαγωγές καθιστά την Ελλάδα ευάλωτη σε κρίσεις και εξωτερικές πιέσεις. Η χώρα διαθέτει τον ήλιο, τη θάλασσα, τη γη και το ταλέντο των ανθρώπων της για να παράγει τα βασικά αγαθά που χρειάζεται.
Η αυτάρκεια δεν σημαίνει απομόνωση. Σημαίνει ότι οι πολίτες δεν θα μείνουν ποτέ χωρίς τα απαραίτητα αγαθά, ενώ η ύπαιθρος θα παραμένει ζωντανή και παραγωγική. Η παραγωγή και οι αγρότες δεν είναι απλώς οικονομική ανάγκη, είναι στρατηγικό ζήτημα για το μέλλον της χώρας, για την ασφάλεια τροφής και για τη βιωσιμότητα της κοινωνίας.
Οι πολιτικές που διαμορφώνουν τη ζωή των αγροτών δεν είναι νόμοι της φύσης. Τις φτιάχνουν άνθρωποι, και οι άνθρωποι μπορούν να τις αλλάξουν. Είναι στο χέρι της κοινωνίας και των πολιτικών να δημιουργηθούν συνθήκες που θα:
Διασφαλίζουν δίκαιες τιμές για τα προϊόντα των αγροτών.
Στηρίζουν την εγχώρια παραγωγή και την αυτάρκεια.
Ενθαρρύνουν τη νέα γενιά να παραμείνει στην ύπαιθρο και να συνεχίσει τον αγώνα της γης.
Μόνο έτσι η Ελλάδα θα αποφύγει την ερημοποίηση των αγροτικών περιοχών, την υπερσυγκέντρωση πληθυσμού στις πόλεις και τα πολλαπλά αρνητικά αποτελέσματα που ακολουθούν.
Η Στήριξη των Αγροτών Είναι Εθνική Υπόθεση
Οι αγρότες δεν αγωνίζονται μόνο για τους εαυτούς τους. Αγωνίζονται για τη χώρα, την ασφάλεια της τροφής και ένα βιώσιμο μέλλον για όλους μας. Κάθε αγρότης που αγωνίζεται για τα δικαιώματά του, αγωνίζεται για την αυτάρκεια, την ασφάλεια και την επιβίωση της χώρας.
Στηρίζουμε τους αγρότες – στηρίζουμε την Ελλάδα.
