Η κατάσταση στον Έβρο, είναι χειρότερη από ποτέ. Η περιοχή γερνάει επικίνδυνα, χωρίς να φαίνεται φως στο τούνελ. Τα χωριά στον νομό αδειάζουν σιγά σιγά και σταθερά.
Οι κάτοικοι μετριούνται πλέον στα δάχτυλα και από όσους έχουν απομείνει, η συντριπτική πλειοψηφία είναι πάνω από 65 ετών. Τα σχολεία κλείνουν καθώς δεν υπάρχουν παιδιά, ενώ οι γεννήσεις είναι ένα σπάνιο φαινόμενο.
Η μοναδική πόλη στο νομό που όχι μόνο αντέχει αλλά παρουσιάζει δυναμική ανάπτυξη είναι η Αλεξανδρούπολη, που μαζεύει όλο τον κόσμο της περιοχής, από νέους μέχρι συνταξιούχους. Η υπόλοιπη ύπαιθρος σβήνει.
Το στοίχημα έχει χαθεί, καθώς καμία κυβέρνηση δεν φρόντισε να θωρακίσει την περιοχή με υποδομές, εργοστάσια και ευκαιρίες.
Χρόνια τώρα ακούμε βαρύγδουπες υποσχέσεις και πρόχειρα μέτρα, που ούτε καν αγγίζουν την ουσία του προβλήματος. Όποια ημίμετρα ανακοινώνονται κατά καιρούς, αποδεικνύονται ατελέσφορα.
Και δυστυχώς, επειδή δεν υπάρχει σοβαρός σχεδιασμός και πραγματικές επενδύσεις, ο τόπος θα συνεχίσει να αργοπεθαίνει!
