Με φόντο τον φράχτη στον Πόρο Φερών, ο Ευρωπαίος Επίτροπος Απόστολος Τζιτζικώστας επέλεξε να κάνει μία επίσκεψη υψηλού συμβολισμού στον Έβρο. Κυβέρνηση και Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζουν να παρουσιάζουν το έργο ως «ασπίδα προστασίας» των ευρωπαϊκών συνόρων, συνοδεύοντας τη ρητορική αυτή με χρηματοδοτήσεις δισεκατομμυρίων ευρώ.
Υπάρχει όμως ένα ερώτημα που αποφεύγεται συστηματικά. Ο φράχτης είναι τελικά το σύνορο; Η απάντηση είναι όχι.
Τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας στον Έβρο δεν τα ορίζει ο φράχτης. Τα ορίζουν διεθνείς συνθήκες και η γεωγραφική χάραξη της συνοριογραμμής, η οποία σε μεγάλο βαθμό ακολουθεί τη μέση γραμμή του ποταμού Έβρου. Ο ίδιος ο φράχτης έχει κατασκευαστεί αρκετά μέτρα μέσα στην ελληνική επικράτεια.
Αυτό σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο. Όποιος περάσει το ποτάμι και φτάσει μέχρι τον φράχτη, βρίσκεται ήδη σε ελληνικό έδαφος. Δεν «εμποδίζεται να εισέλθει». Έχει ήδη εισέλθει.
Και εδώ καταρρέει ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής προπαγάνδας που χτίστηκε γύρω από τον φράχτη.
Γιατί αν ο άνθρωπος που συλλαμβάνεται βρίσκεται ήδη εντός ελληνικής επικράτειας, τότε ενεργοποιείται αυτομάτως το ελληνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο. Υπάρχουν διαδικασίες, δικαιώματα, υποχρεώσεις εξέτασης ασύλου και νομικές συνέπειες που δεν εξαφανίζονται επειδή υψώθηκε ένας φράχτης.
Ο φράχτης λοιπόν δεν είναι «σύνορο». Είναι μια εσωτερική γραμμή ανάσχεσης μέσα σε ελληνικό έδαφος. Ένα τεχνητό εμπόδιο που λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικό και επικοινωνιακό σύμβολο παρά ως πραγματική συνοριογραμμή.
Ο ΓΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ
