Το ζήτημα της δυνατότητας επιλογής δημόσιου σχολείου για τις οικογένειες στα Πομακοχώρια της Ξάνθης θέτει με δημόσια παρέμβασή του ο Ιρφάν Μεχμέτ Αλή, ζητώντας από την Πολιτεία να δώσει τη δυνατότητα σε όσους γονείς το επιθυμούν να επιλέγουν δημόσια ελληνόγλωσση εκπαίδευση χωρίς υποχρεωτική διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η θρησκευτική ταυτότητα των μουσουλμάνων κατοίκων της ορεινής Ξάνθης δεν θα πρέπει να συνδέεται αυτομάτως με την τουρκική γλώσσα ή ταυτότητα. Παράλληλα, αναδεικνύει την ανάγκη προστασίας και διατήρησης της πομακικής γλώσσας, υποστηρίζοντας ότι για αρκετές οικογένειες της περιοχής τα Πομάκικα αποτελούν τη γλώσσα που χρησιμοποιείται στο σπίτι.
Σύμφωνα με τον Ιρφάν Μεχμέτ Αλή, αρκετά παιδιά φτάνουν στο Δημοτικό έχοντας ως βασική γλώσσα επικοινωνίας στο οικογενειακό τους περιβάλλον τα Πομάκικα. Όπως αναφέρει, η πραγματικότητα αυτή θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον σχεδιασμό της εκπαιδευτικής πολιτικής για την ορεινή περιοχή.
Ο ίδιος ζητά να υπάρξει μεγαλύτερη ευελιξία ως προς τις εκπαιδευτικές επιλογές των οικογενειών, υποστηρίζοντας ότι οι γονείς θα πρέπει να μπορούν να επιλέξουν μεταξύ του υφιστάμενου εκπαιδευτικού πλαισίου και ενός δημόσιου σχολείου χωρίς διδασκαλία της τουρκικής, εφόσον αυτή είναι η επιλογή τους.
Παράλληλα, θέτει ως στόχο τη διατήρηση της πομακικής γλώσσας, προτείνοντας ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον στο οποίο τα παιδιά θα μπορούν να αποκτούν γνώση της ελληνικής και της πομακικής γλώσσας και, εφόσον το επιθυμούν, και της τουρκικής.
Η παρέμβαση του Ιρφάν Μεχμέτ Αλή
«Έχω κουραστεί να λέω το αυτονόητο. Στα Πομακοχώρια τα παιδιά μας χρειάζονται επιλογή. Η μητρική μας γλώσσα είναι τα Πομάκικα. Η πατρίδα μας είναι η Ελλάδα. Είμαστε Έλληνες Πομάκοι και μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα.
Το ότι είμαστε μουσουλμάνοι δεν σημαίνει ότι η μητρική μας γλώσσα είναι τα Τουρκικά ούτε ότι πρέπει να συνδέεται η θρησκεία μας με την τουρκική ταυτότητα.
Πολλά παιδιά πηγαίνουν στο Δημοτικό έχοντας μάθει στο σπίτι κυρίως Πομάκικα. Είναι η πραγματικότητα μιας κοινωνίας που για γενιές μεγάλωσε με ανθρώπους που δεν γνώριζαν άλλη γλώσσα και πολλές φορές δεν πήγαν καν σχολείο.
Γι’ αυτό η Πολιτεία πρέπει να δώσει πραγματικές επιλογές στους γονείς. Όποιος θέλει Τουρκικά, να τα επιλέξει. Όποιος θέλει δημόσιο σχολείο χωρίς Τουρκικά, να μπορεί να το επιλέξει.
Και μαζί με τα Ελληνικά, πρέπει να βρούμε τρόπο να μη χαθούν τα Πομάκικα. Εγώ ως Πομάκος ξέρω τι πρέπει να κάνω για να μάθει το παιδί μου και αύριο το εγγόνι μου τη γλώσσα των παππούδων μας. Όμως με τις αποστάσεις και την ιδιαιτερότητα της περιοχής, πόσο μπορεί να αντέξει μια οικογένεια μόνη της να μάθει ελληνικά; Έξι μήνες; Έναν χρόνο; Και μετά;
Δεν ζητάμε να αφαιρεθεί κάτι από κανέναν. Ζητάμε επιλογή, σεβασμό και στήριξη της Πομακικής γλώσσας.
Τα παιδιά μας μπορούν να μάθουν Ελληνικά, Πομάκικα και, αν το επιλέξουν, Τουρκικά. Αυτό δεν είναι διχασμός. Είναι πραγματική πολυγλωσσία και σεβασμός στην ταυτότητά μας.
Ζητάμε την επιλογή που έχουν και στον Δήμο Ξάνθης, που σωστά επιλέγουν οι περισσότεροι ομόθρησκοί μου το ελληνικό σχολείο».
